Zaterdag 12 september speelden wij onze eerste bekerwedstrijd in het altijd pittoreske Elburg. In de zaal en de kantine hing een ‘sfeervolle’ ambiance: het was er eerder al niet erg gezellig, maar tijdens deze verbouwing zakte het sfeerniveau, om het in temperatuur uit te drukken, ver onder het vriespunt. Gelukkig hadden ze de kleedkamers al opgeknapt... Daar was het nog even gezellig als normaal.

In die gezellige hal waren onze tegenstanders al tegen elkaar aan het spelen, waar EVV de bovenliggende partij was en met en 3-0 overwinning de winst naar zich toe trok. Onze eerste wedstrijd was tegen Keistad, tegen wie we met winst de tweede plek al konden veiligstellen. Rebelle kwam flitsend uit de startblokken en serveerde de tegenstanders helemaal kleurenblind. Het gevolg: de eerste set wonnen we met 25-10. De tweede set herpakte Keistad zich en leek na een 18-11 voorsprong de tweede set binnen te slepen, maar aan het eind van de set rechtte Rebelle zijn rug en won de set alsnog miraculeus met 27-25. Over de derde set kunnen we heel kort zijn: verloren. Had je er maar bij moeten zijn. De 4e set werd de servicedruk weer verhoogd, en zo werd deze net als de eerste set gewonnen. De eerste wedstrijd van de dag eindigde dus in een 3-1 overwinning.

De tweede wedstrijd speelden we tegen Elburg, maar gelukkig speelden wij thuis. En omdat we thuis speelden mochten wij een bal leveren. Dat was het moment waarop duidelijk werd dat onze tweede scheidsrechter ontzettend veel zin in de wedstrijd bleek te hebben. Na vier ballen uitgebreid geïnspecteerd te hebben besloot hij aan de hand van zijn drukmeter dat bal nummer 4 de Grote Gelukkige mocht worden en officiëel benoemd mocht worden tot wedstrijdbal. We startten de wedstrijd voortvarend en kwamen snel op een voorsprong van 10-5. Deze voorsprong hielden we de gehele set vol, met als resultaat een setstand van 25-20. De tweede set nam EVV de overhand en zette ons onder druk met service en aanval. Deze set ging naar de bezoekers. Rebelle was het daarna een beetje kwijt. Het spel zakte als een kaartenhuis in elkaar(t). Allereerst probeerde Wessel de toch al uiterst frivool fluitende tweede scheidsrechter te intimideren met een hypnotiserende blik na een voetfout. Wessel vroeg zich af waarom de scheidsrechter hem zo boos aankeek en vroeg: “Waarom kijk je mij zo boos aan?” Hierdoor mocht Frank zich melden bij de eerste scheidsrechter die de volgende wijze woorden uitsprak: “Wij houden ons bezig met de arbitrage en jullie houden je bezig met het spel.” Enkele punten later besloot Hugo zich niks van deze wijze woorden aan te trekken en sloeg na een niet uitgevoerde verdedigingspoging de bal hard tegen de vloer. De beloning hiervoor was 10 Euro voor in de teampot van Heren 1! Wij moedigen Hugo van harte aan om dit vaker te doen, omdat wij mogelijkheden zien voor een teamuitje op Ibiza. Over de rest van de wedstrijd kunnen we kort zijn: verloren. Had je er maar bij moeten zijn. Gelukkig kunnen we aankomende zaterdag weer naar Elburg voor revanche. Het resultaat van volgende week zal vele malen beter zijn.

Rapport:

  • Douche: 8,5
  • Zaal: 3
  • Publiek: alle zes supporters een gewaardeerde 6
  • Kantine/vergaderzaal: 5,5
  • Lijnrechters: 8
  • Eigen spel: Wedstrijd 1: 7, wedstrijd 2: 4
  • Bier: Niet genuttigd i.v.m. sfeelvolle ambiance (zie boven).